CANTU A VILLAVICIOSA

Villaviciosa hermosa,

allegre y tamborilera,

perxentil y pergaitera.

Toda la xente romera

te canta Villaviciosa.

Del clavel y de la rosa.

Surcando ‘l suelu t’orilla

discurre pela llanura

una ría que t’ arrulla

lluciendo su galanura,

¡máxica Villaviciosa!.

Del clavel y de la rosa.

En ti reina l’ allegría,

de to granda, de to ría

y de manzana sidrera.

Yes tierrina marinera,

llanina Villaviciosa.

Del clavel y de la rosa.

Per patrona piquiñina

tienes a la Portalina,

tienra santa y pelegrina

que pe’l to suelu camina.

Reina de Villaviciosa.

Del clavel y de la rosa.

Preñada de mil pregones,

d’ enseñes y de blasones,

¿dónde guardes los pendones

que lluces n’es procisiones,

piadosa Villaviciosa?

Del clavel y de la rosa.

Adiós Virxen del Portal,

perxentil y pergalana.,

adiós reina y capitana,

non me desees mio soltana

madre de Villaviciosa.

Del clavel y de la rosa.

MARÍA JOSÉ ALONSO (“LA PEPA”) (1906/1979)

(Tía del Acuarelista Humberto Alonso)

Poesía publicada por la Academia de la Llingua Asturiana, en la colección:

“CARTAFUEYOS DE LLITERATURA ESCAECIDA” Número 53 1796